Als onderdeel van een breder plan om onze (structurele) vrijwilligers meer in het zonnetje te zetten is het deze maand de beurt aan onze seniorentrainers:

–           Hylke Bakker (trainer herenselectie; op de foto links);
–           Mark Cuperus (trainer herenselectie; niet op de foto);
–           Astrid de la Fosse (trainster dames; op de foto midden);
–           Folkert de Haan (trainer dames; op de foto rechts); en
–           Wilko Bus (trainer Heren 4; niet op de foto).

Wij hebben deze trainers gevraagd om een aantal vragen te beantwoorden over hun ervaringen, het verschil tussen spelen en coachen, en wat ze van hun eigen training zouden vinden.

Bijna alle seniorentrainers spelen zelf ook graag nog een wedstrijdje mee bij de verschillende teams bij DraGor. Zo spelen Folkert en Wilko bijna alle wedstrijden bij Heren 4 mee, terwijl Hylke met name bij thuiswedstrijden aansluit bij Heren 4 (wanneer het wedstrijdschema van Heren 1 het toelaat). Astrid maakt zelf ook nog deel uit van het damesteam dat ze training geeft, maar door een blessure komt ze helaas weinig aan spelen toe dit seizoen. Mark is de enige trainer die op dit moment niet lid is bij DraGor, maar hij is wel fanatiek aan het zwemmen bij de triatlon. Daarnaast heeft Mark zelf zo’n 35 jaar waterpolo gespeeld en is in het verleden samen met Albert de Vries hoofdtrainer geweest van Heren 1.

Folkert is al in 1972 begonnen met training geven, vrijwel direct nadat hij zelf is gaan waterpoloën. Hij heeft eigenlijk zijn hele leven bij ISIS en later DraGor gespeeld en training gegeven. Astrid daarentegen heeft wat meer ervaring buiten de regio. Zij is begonnen met waterpolo toen ze 16 jaar oud was bij Nautilus Dames 2 (wat nu MNC Dordrecht heet) en later bij HZ Zian in Den Haag. Sinds een jaar of twee geeft Astrid training aan onze Dames. Wilko speelt eigenlijk nog maar 7 of 8 jaar waterpolo en heeft eerst op voetbal gezeten. Ook hij geeft eigenlijk pas sinds kort training. Hylke is als 11-jarige begonnen met waterpolo bij Friso uit Apelscha, daarna heeft hij gespeeld bij De Walvisch (o.a. 1^ste en 2^de klasse bond), DZ&PC (reserve 2^de klasse), en later DraGor (District klasse). Met training geven is Hylke begonnen op zijn 16^e, eerst als assistent en later als hoofdtrainer van Friso. Inmiddels heeft Hylke een mooi lijstje van getrainde teams achter zijn naam staan: Dames 1 (6 jaar) en Heren 1 (1 jaar) van De Walvisch; Heren 1 (5 jaar), Dames 1 (4 jaar), en Aspiranten (3 jaar) van DZ&PC/DraGor; en de Herenselectie (2 jaar) en Dames 1 (1 jaar) van SGHA. Na een sabbatical in 2018, staat Hylke sinds dit seizoen aan de badrand als trainer/coach van Heren 1. Hylke heeft een Trainer B diploma op zak en samengewerkt met o.a. Jan Mensink en Ymkje Broersma.

De trainers zijn het allemaal aardig met elkaar eens over het verschil tussen speler en trainer/coach zijn. Zoals Astrid het goed verwoord: “Als speler heb je meer te maken met je eigen kwaliteiten/beperkingen die je wilt verbeteren. Als trainer ben je meer met het team bezig en tracht je een ‘helicopter view’ te houden.” Wilko voegt daaraantoe: “Nu ik trainer ben geworden ben ik wel meer gaan kijken hoe wij als team moeten spelen en wat de gedachten zijn om op een bepaalde manier een teamaanval op te zetten.” Volgens Folkert ben je als trainer ook meer bezig om verbanden tussen spelers te leggen, in plaats van dat je als individu jezelf probeert te verbeteren. Dit maakt je uiteindelijk ook een betere speler denkt Mark. Ondanks dat je als trainer meer naar het totaalplaatje kijkt, geeft Hylke wel toe dat je uiteindelijk minder invloed kan uitoefenen op het spel tijdens een wedstrijd.

Mark en Astrid hebben beide een wedstrijd die ze erg goed is bijgebleven. Voor Mark was dat een thuiswedstrijd tegen De Walvisch (toen hij samen met Albert coachte) die met 14-3 gewonnen werd. Voor Astrid was dat eerder dit seizoen tegen De Plons. Die wedstrijd herinnert ze zich nog erg goed vanwege de name frustratie en adrenaline die ze voelde vanwege het zeer onsportieve gedrag van de tegenstander. Voor Hylke waren zijn twee meest memorabele wedstrijden tot nu toe de uitwedstrijd van Heren 1 tegen ESTA in december jl., waarbij “alles op zijn plek viel”, en een uitwedstrijd van de Dames van DraGor in de 2^de klasse bond. Die wedstrijd werd gekenmerkt door gemeen spel en geen nagel-controle waardoor een aantal speelsters (waardoor Hylke zijn dochter) bijna bloedend het water verlieten na afloop.

Voor de meeste trainers staat waterpolo niet (meer) op de eerste plek in hun leven. Vooral Wilko, Astrid, en Folkert geven aan dat ze graag tijd spenderen aan andere hobby’s, familie, of werk. Desondanks geven de trainers aan dat ze toch nog wel dingen laten om training te kunnen geven of te coachen. Voor Hylke staat waterpolo nog wel een stuk centraler in zijn leven. Met waterpolo-gerelateerde activiteiten als penningmeester van DZ&PC, voorzitter kantinecommissie, coördinator bekercompetitie, en trainer/coach Heren 1, houdt Hylke soms weinig tijd over in een week. Maar hij krijgt nog steeds veel energie van deze mooie sport en vindt ook dat je altijd je beste beentje voor moet zetten als je onderdeel bent van een team.

Zelf een keertje meedoen bij een training die ze zelf verzorgen? Mark denkt dat het hem zwaar plezier zal opleveren (de meeste spelers van de herenselectie kunnen vooral dat eerste beamen). Folkert zou de training “nuttig en uitvoerbaar” vinden, maar vooral ook met een prettige sfeer. Hylke zou zichzelf met name een “uitslover” vinden in een training die “leuk, afwisselend, en uitdagend” is.

Ook dit stukje willen wij graag weer eindigen met een groot applaus voor deze top vrijwilligers die toch maar weer één of meerdere avonden in de week aan de badrand staan! Hopelijk kunnen jullie nog lang jullie ervaring en kennis overbrengen aan de heren- en damesselectie(s) van DraGor!

DraGor Dames kopje onder tegen koploper Neptunia

Afgelopen zaterdag moesten de dames van DraGor tegen de dames van Neptunia uit Sneek spelen. Met gastspeelsters Bo van der Wal en Hinke Merkus begonnen de dames aan de wedstrijd.

De dames van Neptunia staan bovenaan in de competitie. Folkert de Haan stuurde daarom aan op een verdedigend spel.

Na de eerste periode was de stand 6-1. Alleen Pepi Hoitinga wist te scoren voor DraGor. Vanaf het eerste moment was het duidelijk dat de dames van Neptunia een maatje te groot waren voor de dames van DraGor.

In de tweede periode kregen de dames iets meer grip op de wedstrijd. Pepi Hoitinga wist nogmaals de eer van DraGor hoog te houden. DraGor wist de verdediging ook beter dicht te houden in deze periode. De dames van Neptunia wisten hierdoor minder te scoren. Met een stand van 8-2 gingen de dames de rust in.

Daarna was de wedstrijd gespeeld. DraGor wist er niet meer aan te komen. Het gat was te groot. Wel wisten ze de tegenstander wat beter in de tang te houden. De derde periode eindigde in 11-2, en de vierde periode eindigde in 14-2.

Volgende week wordt weer een lastige wedstrijd. De dames moeten tegen Leeuwarden, zij staan tweede in de competitie.

Doelpuntenmaker: Pepi Hoitinga (2x)

Op zaterdag 16 december vertrokken de dames van DraGor naar Meppel om hier tegen de Reest te spelen.
De wedstrijd begon en de dames van DraGor hadden de eerste bal van de wedstrijd. De dames waren redelijk gewaagd aan elkaar. Hoewel de Reest 1 keer wist te scoren deze periode, maakte Maaike de Boer en Amarens Gaikema dat DraGor voor kwam te staan met 1-2 aan het einde van de eerste periode.

Toen de tweede periode begon was DraGor alweer het snelste en veroverde de bal bij de start van de periode! Door een verdedigende fout bij de Reest kon coach Folkert een time-out aanvragen. Helaas konden de dames deze kans niet benutten. De stand in de tweede periode bleef 1-2.

De derde periode begon weer positief voor DraGor. Laura Hager wist een prachtig doelpunt te maken. Helaas wist de Reest het doel ook nog een paar keer te vinden. De derde periode eindigde met 4-3 voor de Reest.

De vierde periode was begonnen en de dames van Dragor gingen er weer voor. De team waren nog steeds gelijkwaardig aan elkaar. Helaas kon DraGor haar kansen niet benutten terwijl de Reest nogmaals het doel wist te vinden. De eindstand werd 5-3.

Doelpuntenmakers:
1x Maaike de Boer
1x Amarens Gaikema
1x Laura Hager

Vol verwachting klopt ons hart..

Zie de maan schijnt door de bomen,
de avond waarop de meeste mensen alvast de sint verwelkomen.
De meeste Dragorionetten hadden hier geen tijd voor,
Er moest gewonnen worden riepen zij in koor.

De dragorionetten wisten dat ze de punten meer naar huis konden nemen
Maar daarvoor moesten ze de wedstrijd wel weten te claimen.
Pepernoten, chocoladeletters, roomboterstaven, al die afleiding…
De dragorionetten hadden Folkert zeker nodig voor een goede begeleiding!

Gelukkig hadden ze Marissa en Bente weer mee voor de nodige versterking,
helaas moesten ze het zonder Imke en Suus doen, dat bracht een behoorlijke beperking.
Maar Suus kon natuurlijk de sint niet aan haar voorbij laten gaan.
Dan had ze het volgend jaar zeker bij de beste man afgedaan.

En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn, want de sint is er voor groot en klein.
De Dragorionetten konden na enig overleg zich hier volledig in vinden,
al misten ze hierdoor wel iemand die de midvoor zou kunnen inbinden.

De eerste periode van de wedstrijd was behoorlijk saai,
want de dames van Wetterwille waren nogal taaitaai.
Want op een hele helft van het bad kun je staan,
waardoor het lastig was om het gat in de wedstrijd te slaan.

De Dragorionetten gingen rustig aan in de aanval,
En het spel van Bergum ging in een heel laag toerental.
Daardoor was de stand na de eerste periode nul-nul

Wat een drama, wat een flauwekul
Zwarte piet keek door de ramen van het zwembad,
hij zag de dragorionetten nu al afgemat.
Dit kon natuurlijk nooit de bedoeling zijn,
Het spel leek wel een stoptrein.

In de tweede periode moesten de dames echt wat doen,
stoppen met wetterwille aanpakken met een fluwelen handschoen.
Maar ergens ging het toch niet goed, want al snel was het 2-0 tegenspoed.

Gelukkig haddden ze kanonskogel Pepi wel meegenomen,
Zij scoorde dan ook keihard en kon zo lekker doorstomen.
Want als er iemand in de wedstrijd zat dan was zij het wel.
Uit het boekje wat een voorbeeldmodel.

Gelukkig was de tweede periode ook al voorbij,
Zo konden de dragorionetten weer beginnen met een bijna-schone lei.
Niet alles is rozengeur en maneschijn.
Er moest nu snel gewerkt worden in een kort realisatietermijn.

De winst moest mee naar huis, dat kon niet achterblijven bij dit gespuis.
Amarens scoorde op zijn amaradus de twee-twee,
En Pepi en Maaike gingen hier volledig in mee.

Nu was de voorsprong 4-2 voor de dragorionetten.
En met Wetterwille maakten ze deze periode korte metten.
In de vierde periode moesten ze nog even knallen,
En dit betekende kop ervoor en flink aanvallen.

Maaike wist gelukkig nog een duit in het netje te gooien,
Ook al was ze niet erg op dreef probeerde ze zich toch nog te ontplooien.
Gelukkig kon Laura de spanning van een 5 meter goed weerstaan,
De keeper van Wetterwille was volledig ontdaan.
Maaike scoorde ook nog een doelpunt voor de Dragorionetten,
beter laat in de wedstrijd dan niets bij te zetten.
Nu lijkt alsof de Dragorionetten flink hebben gewonnen,
Maar helaas zou dat zijn verzonnen.

Gelukkig hebben onze dames de winst wel mee naar huis genomen,
En hebben ze een een nederlaag weten te voorkomen.
De keepers krijgen te weinig credit in dit verhaal.
Astrid en Femke hebben gevochten, echte keepers van staal!

De 4e periode is geeindigd in zes-zeven,
maar hier konden de dragorionetten wel mee leven.
Nu konden de dames een welverdiende borrel drinken,
want deze wedstrijd konden ze met kleine winst toch afvinken.

Volgende week is De Reest uit Meppel aan de beurt,
Zegt ’t veurt Zegt ’t veurt!

Doelpuntenmakers:
Maaike 3x
Pepi 2x
Laura 1x
Amarens 1x

Een heerlijke ‘Granaeten’cocktail voor de Dragorionetten

Afgelopen zaterdag was het tijd voor onze Dames om aan heel Friesland te laten zien dat De Granaet hen misschien te slim af was in Dokkum maar toch echt niet beter is, en dus het onderspit moest delven in De Welle. Het leek een spannende wedstrijd waar beide teams gelijk opgingen, maar dit was uiteraard show, om het ook voor het publiek interessant te houden, de winst stond eigenlijk al vast. Onze dames waren verzekerd van de winst nadat zij werden versterkt door twee top aspiranten Marissa Homma en Bente Schier, gezegend met top snelheid, het reactie vermogen van een hongerige jaguar en de techniek waar het Olympisch waterpolo team (Dames en heren) nog wat van kan leren. Was het inmiddels al duidelijk dat de dames hadden gewonnen? Ja dus, met 4-3!

Na enige verwarring, van niet nader te noemen Dragorionetten, over waar nou ook alweer de positie 1 en 2 te vinden zijn in het veld, kon de wedstrijd beginnen. Waarschijnlijk door deze verwarring ontbrak het onze dames aan de nodige scherpte en helaas wist De Granaet al binnen een minuut te scoren. Of het doelpunt echt kwam door verwarring of door planning van onze dames om het spel spannend te houden, zullen we nooit weten. Wel weten we dat wanneer je een overtreding maakt op een Dragorionet net buiten de 5-meter, deze resulteert in een vrije bal voor onze dames en dat deze eigenlijk alleen kan eindigen in een doelpunt, deze keer door een knal van een schot door Maaike de Boer. Dat deze periode zou eindigen in een 1-1 wisten onze dames natuurlijk allang. Heerlijk toch, een periode eindigen in een gelijk spel, had de periode net zo goed niet gespeeld kunnen worden.

Als er een prijs bestond voor de periode met de minst genoteerde acties, dan wonnen beide teams afgelopen zaterdag de hoofdprijs… slechts een actie is genoteerd door de gewaardeerde juryleden van de jurytafel: een doepunt voor De Granaet. Hier kunnen twee verklaringen voor worden gegeven. Of beide teams zagen hoe vermoeid de juryleden waren en gunde hen een beetje rust of er ontbreken meerdere acties van wedstrijdformulier. Deze tweede verklaring lijkt niet heel aannemelijk aangezien er zeer ervaringrijke juryleden aan het jureren waren en dus waarschijnlijk ook aan het opletten waren. De oplettende lezer voelde het misschien al aankomen, deze periode eindigde in 1-2 in het voordeel van de vijand, pardon tegenstander.

Afijn, laten we deze saaie periode snel weer vergeten, op naar de derde periode waar geschiedenis is geschreven. Dit is de periode van Marissa Homma, een van de eerder genoemde top aspiranten. Aangezien geen andere Dragorionet kon/wilde scoren, nam Marissa deze verantwoordelijkheid over. Volledig gefocust ziet zij hoe de Dokkumers de bal aan de Dragorionetten verliezen, in een splitsecond reageert zij hierop door als een raket richting het vijandige doel te sprinten. Dit wordt uiteraard gezien door teamgenoot Pepi Hoitinga die de bal over een afstand van wel 30m met precisie, die zij kent van haar vak als goudsmid, naar Marissa gooit, waarna onze aspirant de bal perfect aanneemt, richt op de voor de kijkers rechterbovenhoek, en met al haar kracht tegen het net weet aan te schieten. Het publiek gaat los. Het staat weer gelijk. Voor de rest gebeurd er eigenlijk niet zoveel deze periode, ohja, De Granaet scoort een keertje. Hiermee eindigt deze periode met 2-3 in het voordeel van De Granaet.

Dan nu de slot fase van de wedstrijd. De dames hebben het tot nu toe nog erg spannend gemaakt en het publiek denk nog steeds dat beide teams kunnen winnen. Onze dames weten uiteraard dat er maar een de winnaar kan zijn. Het stond dan ook geplant dat Maaike de Boer vanaf de midvoor positie met een ferme knal zo de bal in het doel van Dokkum schiet. Het publiek gaat los, het staat weer gelijk. Onze dames blijven rustig want zij wisten allang dat dit zou gebeuren. Omdat onze dames echte crowdpleasers zijn en het graag spannend houden, gunnen zij Dokkum twee keer achter elkaar een vrouw-meer. Waaruit zij uiteraard niet scoren, daarvoor verdedigen onze Dragorionetten nou eenmaal te goed. Geheel volgens planning en met de nodige souplesse maakt Pepi Hoitinga in de laatste minuut het winnende doelpunt. Om ook de laatste seconden spannend te houden wordt opnieuw Dokkum een vrouw-meer gegund, puur voor de show uiteraard. Deze weten zij dus niet te benutten. Nu was het de taak aan de Dragorionetten om in de laatste 10 seconden de bal rond te spelen en geen gekke dingen meer te doen. Dit lukte, en onze Dragorionetten weten ook dit weekend weer te winnen. Dat het verlies onverwacht kwam voor de dames uit Dokkum was duidelijk af te lezen op hun gezichten.

Einduitslag: 4-3

Doelpunt makers:
Maaike de Boer 2x
Marisssa Homma 1x
Pepi hoitinga 1x.

Afgelopen 11 november was een legendarische dag voor de dames van DraGor. Eindelijk mochten ze Maaike de Boer weer in het water verwelkomen die na een lange periode van 5 maanden niet had mogen spelen. Onder het genot van Folkert de Haan als coach en met Astrid de la Fosse in het goal begonnen de dragorianen aan de wedstrijd.

De eerste periode begon wat onzeker, de dames wisten dat ze moesten presteren; ze hadden nog geen punten binnengesleept dit seizoen. Maaike de Boer wist echter het hoofd koel te houden en schoot met een kracht waar ze 5 maanden voor gespaard had een bal recht naast het hoofd van de keepster van Bolsward. Dit was de eerste van 3 doelpunten die ze maakte in slechts de eerste periode. Johanna Merkus wist ook de keepster nog te verassen. Helaas zag Bolsward de zenuwen en wist de stand gelijk te trekken tot 4-4

Na een keeperswissel lag Pepi Hointiga in het doel klaar om te shinen. Folkert knoopte de dames in de oren dat ze nu echt moesten gaan werken. En onder het nieuwe motto ‘’werken dames’’ begonnen de dames standvastig aan de tweed periode. Door een slordige verdedigde fout van Bolsward wiste Maaike de Boer met gebruik van puike tactiek te scoren uit een man-meer situatie. Binnen een minuut wist ook Johanna haar loepzuivere schot de kruising te vinden waardoor de dames verder begonnen uit te lopen. Folkert de Haan vroeg een time-out bij een verdedigende fout van Bolsward om de rust te bewaren. Maaike de Boer benutte deze kans glansrijk door middel van snoeihard schot tussen de goalpalen te plaatsen. De verwarring bij de dames van Bolsward was groot en Marjolein Eijndhoven benutte deze excellent en hield de verdediging potdicht. Ook Johanna Merkus benutte dit door opnieuw kundig langs de handen van de speelster te schieten die het goal behoort te bewaken. Bolsward zag echter ook een kans en wist deze af te maken. Imke van der Meulen wist dat dit moest worden rechtgezet en door een magnifiek goed geplaatste bal wist ze vanaf de mid-voor een doelpunt te maken. Door een verdedigende fout van de dames van Dragor wist toch een bal van de tegenpartij het net te vinden. Amarens Gaikema vloog als een speer richting de andere kant van het bad om dit doelpunt te compenseren en met een loeizuiver schot zette ze dit recht. Vervolgend wist Aafke de Jong de keepster te snel af te zijn door een slimme manoeuvre op de mid-voor te maken. Maaike de Boer wist ook nogmaals het net te vinden door middel van een denderende schot binnen de doelpalen. Een dame van Bolsward wist toevallig ook nog een keer zich te herinneren waar het net van de Dragorianen was wat de tweede periode deed besluiten in 12-7.

In de derde periode hadden de dames van Bolsward peper in de reet gekregen want ze wisten plotseling de dames van DraGor te verwassen met twee tegendoelpunten. Amarens Gaikema wist dat we deze voorsprong niet uit handen mochten geven en maakte een prachtig goal vanuit een puike inzwemactie. Door een verdedigende fout aan de kant van dames van DraGor wisten de dames van Bolsward echter toch nog een keer te scoren. Door strak verdedigend werk van Suzanne Eijndhoven konden de dames van Bolsward niet verder uitbreken en dit resulteerde in een eindstand van 13-10 in de derde periode.

De dames wisten dat het nu moest gebeuren, er wakkerde een soort vuur in dat nog nimmer was gezien. Het ene na het andere doelpunt vloog de dames uit Boslward om te horen. Maaike de Boer was de eerste die met een loeiheet schot de keeper van Bolsward veraste. Vervolgens schoot Imke van der Meulen een pittig scherp charmant schot in de kruising. Amarens Gaikema maakte de afstand alleen nog maar groter door een bal om de oren van de keeper te schieten. Maaike de Boer bedacht zich dat het wel goed idee was om haar eerste wedstrijd van dit seizoen goed te beginnen en scoorde voor de negende keer door middel van een temperamentvol hard schot!!! Laura Hager maakte, onder begeleiding van luid gejuich, een opperbeste actie vanaf de midvoor wat eindigde in een moordadig goal. Door ijzersterk keepwerk van Pepi Hoitinga kon in deze periode geen enkele aanval van de tegenstander het net vinden. Dit resulteerde in een 19-10 wist voor de dames van DraGor!!

Doelpuntemakers:
Maaike de boer (9x)
Johanna Merkus (3x)
Amarens Gaikema (3x)
Imke van der Meulen (2x)
Laura Hager (1x)
Aafke de Jong (1x)

Zaterdag 7 oktober speelden de dames van WSG DraGor een uitwedstrijd tegen de dames van de Granaet in Dokkum. De dames gingen met goede moed naar Dokkum. Ze wisten niet goed wat hun te wachten stond omdat de dames van Dokkum vorig seizoen zijn gepromoveerd van uit het 2e district.

Na de voorbespreking gingen de dames met een goed gevoel de wedstrijd in. Na een paar minuten heen en weer zwemmen wisten de dames van Dokkum als eerste het net te vinden. Snel daarna kregen de dames van DraGor een mooie kans om de stand gelijk te maken door een 5 meter van Johanna Merkus, helaas wist de keeper de bal ondanks het razende schot tegen te houden. In de 2e periode kregen de dames opnieuw de kans om de stand gelijk te trekken door een manmeer-situatie. Ondanks het goede spel kon de bal het doel niet vinden. Hierdoor konden de dames van Dokkum snel terug zwemmen en kwam er 2-0 op het scorebord te staan. Na nog veel heen en weer gezwem bleef de stand na de 2e periode 2-0.
De dames van DraGor begonnen de 3e periode na een flinke peptalk van Maaike de Boer met nieuwe energie. Na de eerste paar minuten met goede aanvallen konden de dames van DraGor helaas niet het doel vinden. En wisten de dames van de Graneat wel tot 3 keer toe het doel te vinden. Met nog 1 goede aanval wist Johanna Merkus voor DraGor de keeper van Dokkum voorbij te komen en scoorde voor de Dames van DraGor de 5-1. Wat tevens de eindstand van de 3e periode was.

Met nog 1 periode te gaan leek de winst ver weg. Redelijk snel kregen de dames een doelpunt tegen. De dames lieten het hier niet bij zitten, ze voelden dat er iets moest gebeuren en sprokkelden al hun laatste energie bij elkaar. Hierna wist DraGor een goede aanval in te zetten waaruit Pepi Hoitinga de 6-2 kon maken. Imke van der Meulen wist nog geen minuut later de 6-3 te maken vanaf de tweede lijn. Even leken de dames terug te komen. Helaas wisten de dames van Dokkum nog tot 4 keer toe het doel te vinden en werd de eindstand 10-3.

Doelpuntenmakers:
Pepi Hoitinga 1x
Johanna Merkus 1x
Imke van der Meulen 1x.

De dames van DraGor hebben nu eerst 2 weken vrij en spelen 28 oktober weer een thuiswedstrijd tegen de dames van Wetterwille in Drachten. Ze kunnen wel wat aanmoediging gebruiken dus kom ze naar de overwinning juichen!

Zaterdag 30 september speelde de dames van dragor thuis tegen Leeuwarden. Met meer wissels dan vorige week stappten ze met positive energie het water in.

Na een motiverende toespraak van Maaike de Boer begonnen we met de wedstrijd. Na een paar minuten had Orca haar eerste bal al in het doel. Maar ook Laura Hager van DraGor wist na twee doelpunten van Orca het doel te vinden. Dit maakte de stand aan het einde van de eerste periode 1-2 voor Orca.

We begonnen de tweede periode weer met volle moed. In deze periode wist Laura Hager wederom het doel te vinden. Suzanne Eijndhoven wist door middel van een man-meer ook een doelpunt te maken maar die werd helaas door een fout van de tafel afgekeurd. Ook wist Orca helaas meerdere malen het doel te bereiken. Dit maakte de stand aan het einde van deze periode 2-6.
Met wat extra aandachtspunten begonnen we aan de derde periode. Helaas wisten wij deze periode niet meer te scoren. Door goed verdedigend werk van de DraGor dames wist Orca maar één keer te scoren, wat de stand deze periode op 2-7 liet eindigen.

In de laatste periode waren de dames moe geworden van het fysieke spel van Orca. Door goed keepwerk door Femke wist ze bijna alle ballen tegen te houden. Een paar geluksballetjes wisten echter toch het net te vinden en werd de eindstand 2-11 in het voordeel van Orca.

Doelpuntmaker:
Laura Hager 2x

Deze week spelen de dames uit in Dokkum, zullen ze deze keer wel punten weten te versieren om mee naar huis te nemen? Like onze Facebookpagina om op de hoogte te blijven!

Afgelopen zaterdag reisden de dames van DraGor af naar Leeuwarden. Vol goede moed startten ze aan hun eerste seizoenswedstrijd tegen Orca D1. Met 1 wissel op de bank wisten de dames dat het een zware pot zou worden en iedere speler haar best moest doen.

Na een peptalk van coach Hylke bakker startte de dames aan de wedstrijd. Orca wist na een paar minuten een doelpunt te scoren. Dit liet DraGor niet zomaar gebeuren. Pepi Hoitinga zag haar kans en scoorde bij Orca. De stand was nu 1-1. Orca liet zich helaas niet zomaar terugpakken en maakte nog een doelpunt. Gelukkig wist Pepi Hoitinga opnieuw het net te vinden. Helaas wist Orca toch nog een punt te scoren ondanks het goede keeperswerk van Femke Kirkenier.

Na een korte rust en wat aandachtspuntjes begon de tweede periode. De stand was op dit moment 3-2 in het voordeel van Orca. Er moest dus nog wat gebeuren wilde DraGor winnen. Ondanks dat alle dames super goed hun best deden en het de tegenstander erg moeilijk maakte, wist Orca toch 3 doelpunten te scoren. Toch gaven de dames niet op. Na een mooie pass van Imke van der Meulen schoot Pepi Hoitinga de bal mooi in het hoekje van de goal. Dit gaf de dames weer moed. Suzanne Eijndhoven streed op de midachter om ervoor te zorgen dat de dames van Orca niet konden scoren. Toch wist Orca ook hier slimme trucjes te verzinnen en toch nog 2 punten bij DraGor te scoren. Niet veel later wist ook Amarens Gaikema nog een mooi doelpunt te scoren. Dit bracht de stand op 8-4.

Na gewisseld te hebben van kant begon de derde periode. Deze periode begon meteen goed. Laura Hager had de bal afgepakt van Orca en passte deze naar Amarens Gaikema. Amarens verraste de keeper van Orca en scoorde mooi vanaf positie 5. Iedereen was al een beetje moe. Met maar 1 wissel op de kant gaat dat ook snel. Ook bij Orca begonnen de dames een beetje moe te worden. Femke Kirkenier had een paar mooie reddingen. Ook mooie acties op de midvoor die helaas niet tot doelpunten leidde. Bij Orca hadden ze meer geluk. Ze wistten toch nog een paar flauwe balletjes richting het goal te gooien, die toch net de keeper passeerden.

De laatste periode was alweer begonnen. De stand was 10-5, maar de dames gaven niet op. Een mooie reddingsactie van Marjolein Eijndhoven zorgde ervoor dat Orca niet scoorde. De bal was weer in bezit van DraGor. Een actie van Johanna Merkus op de midvoor was helaas niet genoeg om de score van DraGor nog wat omhoog te brengen. Orca wist in de laatste periode nog wel wat puntjes te scoren. Dit bracht de eindstand op 13-6 in het voordeel van Orca.

Doelpuntmakers:
Pepi Hoitinga (4x)
Amarens Gaikema (2x)

Vandaag treden de dames opnieuw aan tegen Orca voor een revance, ze spelen voor heren 1, wie komt ze naar de overwinning aanmoedigen?